سوره آيهء 20 است ( احزاب برابر دسته‌ها . دسته‌هاى كفار مكه و ساير قبايل عرب كه براى جنگ با مسلمين به مدينه آمده بودند ) . در اين سوره بحث مىشود از : 1 . فرمان به رسول خدا كه در معامله با كافران و منافقان تنها در بند فرمان خدا باشد و اطمينان به وى كه در برابر كارشكنىهاى آنها از وى حمايت مىشود . 2 . دشمنان اسلام ( احزاب ) و خواست منافقان براى پيروزى ايشان ولى موفقيت مؤمنان به وسائلى كه خداوند برانگيخت . 3 . مراقبتى كه زنان پيامبر بايد از خود كنند كه بدكارى ايشان كيفرى دو چندان دارد و اسوه بودن آنها براى زنان مسلمان . 4 . دستورات كلى براى آن‌كه مردان و زنان عفيف باشند و مسألهء حجاب . 5 . احكامى درباره طلاق و عدّه و اشاره به پاره‌اى از خرافات زمان جاهليت مانند ظهار . 6 . درستى كار رسول خدا كه زن طلاق گفتهء پسر خواندهء خود را گرفت و اين‌كه مردم را نرسد به ياوه سخن گويند و پاسخگويى به بهانه‌جويان در اين زمينه . 7 . مسألهء فهم معاد و راه نجات در آن عرصهء عظيم و مسألهء امانتدارى انسان ( تعهد و تكليف و مسئوليت ) . سورهء احسن القصص سورهء يوسف ( تاريخ قرآن ، ص 584 ) - احسن القصص سورهء احقاف ( ا ) چهل و ششمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 35 آيه . بعد از سورهء جاثيه و پيش از سورهء محمد قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء 21 است ، مسكن قوم عاد . در اين سوره بحث مىشود از : 1 . عظمت قرآن مجيد . 2 . مبارزه عليه شرك و بت‌پرستى . 3 . سفارش در نيكى كردن به پدر و مادر . 4 . يادى از گذشتگان ، مانند هود پيغمبر كه در احقاف قوم خود را بيم داد كه جز خدا نپرستند كه نشنيدند و خدا بادى سخت برايشان فرستاد و هلاكشان كرد . 5 . اشاره به گسترش دعوت اسلام كه غير از انسان‌ها طايفهء جن را نيز شامل مىشود . 6 . تشويق مؤمنان و انذار كافران . 7 . دعوت پيامبر اسلام به صبر و استقامت هرچه بيشتر . سورهء اخلاص ( ا ) صد و دوازدهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 4 آيه . بعد از سورهء تبت و پيش از سورهء فلق قرار دارد و تسميهء اين سوره به اخلاص به جهت آن است كه غير توحيد چيز ديگرى در آن نيست و كلمهء توحيد را اخلاص گويند و يا آن‌كه هركه به اعتقاد و اقرار به آن متمسك شود مؤمنى با اخلاص باشد و يا هركه آن را براى تعظيم قرائت كند خدا او را از آتش دوزخ برهاند . در اين سوره بحث مىشود از توحيد . سورهء ارايت ( ا ر ا ) به سورهء ماعون گفته مىشود . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 196 - منهج الصادقين ) سورهء اساس ( ا ) نام غير معروف سورهء فاتحة الكتاب است به مناسبت آنچه كه از ابن عباس